ตาย...ตาย...ตาย..และก็ตาย

posted on 28 Jul 2008 20:33 by ningyoo-doll

หลังจากวันศุกร์อาทิตย์ก่อน สอบเสร็จ (เน้นมาก)  .....ก็ไปกาดหลวงไปซื้อของ

.

.

กลับบ้านมาก็มาปั่นงาน และก็นั่งดู อาชิยะผู้น่ารักต่อ ทำไปทำมามองดูนาฬิกา เที่ยงคืน สักพักแม่ก็ลงมา มานั่งดูเป็นเพื่อนจนถึงเที่ยงคืนครึ่ง อาเจ๊บอกว่า อาเจ๊ไม่ไหวแล้วจะไปนอนก่อน เราเลยตัดสินใจไปนอนด้วย

.

พอวันเสาร์ตื่น 9 โมง สุดยอดดด ตื่นได้ไงเนี้ย ทุกทีตื่นเอา 10.30 ไม่ก็เที่ยงไปเลย พอลงมาข้างล่างก็ไร้วี่แววผู้ใดในบ้าน เดินไปเดินมาหาของกินสักพักถึงนึกได้ว่าแม่ไปอยู่เวร น้องนอนอยู่บ้านเพื่อน ส่วนพ่อ มีไหนไม่รู้ .....ช่างเถอะๆๆ ต่อจากนั้นก็มานั่งปั้นชุดต่อ พอเที่ยงแม่ก็เข้ามา นั่นทำให้นึกขึ้นได้ว่าช่วงบ่ายมีงานคอส เลยรีบวิ่งไปหาชุดด้วยความเร็ว เสร็จแล้วก็รีบแต่งตัว แล้วโทรหายู๊นยี่ แต่ยู๊นยี่ยังอยู่กาดหลวงอยู่เลย ทำให้เรากลับไปนั่งปั่นชุดต่อ ........รอสักพัก ก็ประมาณ บ่าย สี่สิบ ยู๊นก็โทรมาบอกว่าถึงงานแล้ว เราเลยรีบเอาสเปรย์มาฉีดผม แต่...แต่.....แต่เสปรย์มันฉีดไม่ออก T^T แย่มาก เลยรีบออกบ้านทั้งๆอย่างเนี้ยแหละ.

.

.

พอถึงงานก็ 2 โมงแล้ว (ตกลงเราไปทำไมเนี้ย) อยู่ประมาณอีก ครึ่งชั่วโมงเอง  แล้วเดินตามคุณปู่ ไปนั่งถือผ้าคลุมให้อีกสักพัก แล้วก็ไปเปลี่ยนชุดไปหาของกินก่อน ที่จะกลับบ้าน

.

กลับบ้าน ก็นั่งปั่นชุดอีกถึง เที่ยงคืน ดูอาชิยะจนจบก็ไปนอน (ชีวิตหมดไปวันๆอย่างไร้ค่าจริงๆ)

.

วันอาทิตย์ตื่นขึ้นมา 10 โมง ลุกไม่ขึ้น ปวดหัว พอจับหัวตัวเองทำไมมันร้อนๆฟะ ไม่มีทางๆเมื่อวานยังดีๆอยู่ก็เลยนอนต่อจนถึง 11 โมง ตื่นขึ้นมาอีกรอบเพราะแม่ปลุก ทำไมมันไม่หายปวดหัวสักที ตกลงเป็นไข้ใช่มั้ยเนี้ย .....เป็นจริงๆนั่นแหละ เลยนอนโทรมทั้งวัน

.

.

วันจันทร์ก็เลยไม่ได้ไปโรงเรียน......นอนตาย อยู่กับบ้าน

.

.

ตายจริงๆนะเนี้ย กินยาทุก 4 ชั่วโมง พอหมดฤทธิ์ยาทีก็ทรมานที

ตาย....ตายจริงๆ